Blog

Universele liefde

Zondag 13 september 2009

Dagen kunnen zo in elkaar overlopen. In de tijdsloosheid is elke dag nieuw, anders en hetzelfde. Ik kom paradoxen tegen. Ze storen me niet. In de eindeloosheid van het bestaan is het fijn vertoeven. Uren lijken een minuut en de klok gaat op in de wolken. In een verbinding met de mensen om ons heen wordt die eindeloosheid versterkt. Liefde is een drager van eindeloze tijd. Die momenten maken dat het zo tof is te leven en mens te zijn. In een ademzucht zijn we mens en spirit tegelijk. Het maakt de menselijke ervaring zo waardevol. Het is fijn mens te zijn. Al is het soms stom en doet het pijn. Al is het leuk en tof. Het is fijn mens te zijn. Op de aarde te leven. Ik kies bewust voor de menselijke ervaring. Ik weet dat ik niet alleen mens ben maar ook spirit. Dat ik meer ben dan mijn lichaam en meer dan mijn geest. Daardoor kan ik nu hier zijn. Doordat de grenzen me niet definieren. Ik hoef er niet meer tegen aan te schoppen en ze op te rekken. Het is goed zo. Ik hoef niet verder dan beyond. Er is nog zoveel te ontdekken. En dat kan rustig en relaxed. Vanuit een overvloed aan tijd, aan rust aan zijn. Het is goed zo. Ik hoef niet bewust los te laten, in een proces te schieten. Het gebeurd vanzelf zonder dat mijn hoofd erover na hoeft te denken. Ontwikkeling is niet iets waar ik kracht achter hoef te zetten. In die zin hoef ik niets te overwinnen, iets te worden. Ik ben het. Het gebeurd. Dat is nou zo mooi aan mens zijn. Dat is zo fijn aan de aarde en het universum. We kunnen alles zijn. In dat bewustzijn wil ik dansen. Het maakt alles zoveel makkelijker. Het verleden lost op en de toekomst vervliegt. In het nu wil ik zijn. Nu is het goed en dat zet alle tijden vrij. Elke tijd, schijnbare afgescheidenheid zingt van liefde, van heelheid en eenheid. Het is een dimensionale doorgang voor liefde, waarin alles terugkeert naar de kern van mijn ziel. Welkom thuis!

Marieke

De rust van zijn in overvloed
Donderdag 10 september 2009

Er is een overvloed aan alles. Aan liefde en ook aan tijd. Wanneer we onszelf de tijd gunnen om te zijn kan onze ziel zich ontspannen. Ons lichaam kan tot rust komen en zo stemt alles zich weer op elkaar af. Het is nu een tijd van rust voor mij. Van zijn in het moment. Van niets hoeven. Het is wennen om niets te hoeven en enkel uit het raam te kijken. Hoe lang is dat wel niet geleden. Wanneer gunnen we onszelf echt alle rust? Om eens te voelen wat we echt willen? Soms is tijd nodig om alle ervaringen te beschouwen en de gift ervan te zien. Om dat te integreren op zielsniveau zodat het verankert kan worden. Zodat de menselijke ervaring opgenomen wordt in de kernpersoonlijkheid. Er is een overvloed aan tijd waarin het verleden zich ontspant, en de toekomst ontdoelt wordt. Zo wordt het nu weer een speeltuin als een wieg, waarin alles open ligt als onbeschreven blad.
Zijn wie je echt bent is heerlijk. Het is fijn om je daar steeds weer bewust van te zijn. Van de waarde van authenticiteit. Er is niets beter dan alles wat je niet bent achter je te laten. Zo ontdoen we onszelf van alle lagen die we niet zijn maar dachten te moeten dragen. Wie ben je echt als alle afleiding wegvalt? Wat blijft er over als we onze kern laten schijnen? De puurheid van liefde. Onze individualiteit in eenheid. En dat is een groot geschenk. Dat kunnen we zien in onze kinderen. Als wij ervoor kiezen te zijn wie we echt zijn, dan geven we onze kinderen toestemming hetzelfde te doen. Of zouden zij ons onbewust toestaan weer kinderlijk te zijn? Zij laten zien wat de waarde is van kwetsbaarheid als kracht, van speelsheid. In een ongekende tijdloosheid van zijn. Er is werkelijk een overvloed aan alles. Nu is er de rust van het zijn.

Liefs,

Marieke