Nieuwekinderen.nl

Drukke ruimtes

Daar zit je dan met je sattelietschotel op je hoofd in een volle klas. Natuurlijk een irritante herrie. De buurvrouw die lui op tafel ligt. Er vliegen een paar vliegtuigjes over je hoofd en ondertussen komen er allerlei kanalen binnen. Bij de ene klasgenoot zie je kleuren om zijn hoofd, hij is verliefd op je buurvrouw. Gemopper hoor je in je oor, wat niemand anders schijnt te horen. En je ruikt ook nog het angstzweet van een ander.
En ja hoor, daar is de leerkracht. Die heeft dus een baaldag, waarom doet hij dan zo vrolijk?

Al voordat de les begon heb je al zoveel informatie binnen gekregen. Wat moet je hier nou mee? Niets. Helemaal niets. Je doet misschien wat aardiger voor je leerkracht en knoopt een gesprekje aan met het je angstzwetende klasgenoot. Misschien zal die wel vertellen waarom. En misschien ook niet. Het belangrijkste is, hoe jij je niet verliest in het gevoel van de anderen.
Wat voel jij? Hoe voel jij je?
Waarom stond je satteliet aan?
Dit zijn belangrijke dingen om je af te vragen.
Je ziet en ervaart nou eenmaal meer dan anderen. Dat is gewoon zo. Dit gaat echt niet meer over. Dus accepteren is iets wat je kan helpen.
Dat je zegt tegen jezelf: Oke, het is zoals het is, ik zie, ruik, voel en hoor dingen. Oke, dat is goed.
Je bent niet gek.

Dit is iets wat leuk is.
Die satteliet leuk???? Jaha. Leuk!

Heb je de aan en uitknop al gevonden? De uitknop van je satteliet is best simpel.

Hij gaat uit als je je richt op jouw. Op jezelf. Voel maar eens hoe je daar in de klas zit, met je voeten op de grond. Waar je armen hangen. Dit ben jij.

Je hoeft je nu niet te richten op anderen. Je zit hier nu om de les te volgen of uit te slapen en om jouw ding te doen. Anderen doen er even niet toe.
Je zal nog steeds dingen zien misschien, horen of voelen. Dat maakt niet uit, wat je hoeft er nu niets mee, het hoeft je niet te overspoelen.
Je kan je verbeelden dat je een bel over je heen zet. Een bel die alles van buitenaf tegen houdt en waarin jij, lekker jouw kan zijn.

En vergeet niet te stampen met je voeten op de grond.
Want hoe saai lessen ook zijn, het is wel het hier en nu.

Je verliezen in anderen, andere dingen is nu zo verleidelijk.

Dat is niet waar jouw uitdaging ligt. Niet alleen daar.
Het gaat er om dat je alles samen weet te brengen.

De dingen die je ervaart, en de grond onder je voeten.
Dat kan heel goed samen gaan.

  Coaching 
   voor jou en/of je kind:
 Lieve Beer Empowerment
  Innerspeak

plAyRt
Inspirerende kunst voor gevoelige kids!