Nieuwekinderen.nl

Als reactie op het nieuws dat er veranderingen zijn aangekondigd in het onderwijs:

Talenten worden niet gestimuleerd maar afgevlakt in het huidige onderwijs.
Het gaat niet om meer of minder vakken, maar om een organische overloop en leerproces. We moeten conceptueel en belevingsgericht onderwijs gaan aanbieden. Door het enkel leren uit boeken en in klaslokalen creëren we poppenhuisgeneraties. Hoe dan wel? Koppel creatieve middelen aan kernvakken. Wiskunde op muziek. Engels in betekenisvolle contexten. Geen suffe oefeningen uit een werkboek. Maar de wereld in.

Nu worden de hersens beperkt gebruikt. Het gaat er meer om of je kan begrijpend lezen, dan dat je inzicht wordt getest. Of je je kennis op papier kan verwoorden, snapt hoe open en gesloten vragen, multiple choice werkt. Niet of je echt snapt hoe de wereld in elkaar zit. In het huidige onderwijs wordt je echte kennis niet getest. Laat staan dat je uitgedaagd wordt. Let's change it.

Simpele kreten als: "Onderwijs moet terug naar de kernvakken" en "De kenniseconomie moet worden gestimuleerd " zijn hol. Het zegt niets over de manier waarop dit gebeurd. Het zegt niets over didactische kwaliteiten, de inrichting van onderwijs. Het gaat niet uit van echte innovatie, waar kennis nujuist wordt vergroot door het te koppelen aan talenten. Waar kennis, vaardigheden en houdingsaspecten hand in hand gaan. Waar onder andere creatieve vakken DE sleutel zijn voor het vergroten van kennis. Meer leerkrachten is echt niet de enige oplossing, net zoals meer blauw op straat niet werkt. Het gaat om de kern, hoe gaan we met elkaar om, hoe benaderen we elkaar. Gaan we uit van gebrek, van talent, van kwaliteiten en hoe stimuleren we die? Het onderwijs van nu is zo achterhaalt.

Uiteindelijk gaat het om vertrouwen en lef. Durf te vertrouwen op mensen, op kinderen, wetende dat zij leven in een tijd die anders is dan toen wij jong waren. Laten we niet gaan geloven dat wij echt beter weten hoe de wereld van nu in elkaar zit. We lopen al achter de feiten aan, en proberen met achterhaalde methodes oude kennis aan te leren. In plaats van iets op te willen leggen gaat het om intrinsieke motivatie. We zouden moeten inspireren, kinderen leren om te leven in passie. Het mooiste is, dat hoeven wij hen niet te leren, zij laten ons zien hoe dat moet. Dat natuurlijke talent moeten we in stand houden door recht te doen aan het individu. Daarnaast ook hun plek in het geheel te laten ervaren, door het leren en leven in groepen. Hierbij zijn rolmodellen essentieel. Niet als kunstmatig gecreëerde afspiegeling van de werkelijkheid, wat scholen nu zijn.
Wat is er natuurlijk aan de hele dag stil moeten zitten? Je de hele dag in een groep begeven, als dat niet in je karakter ligt? Wat is er natuurlijk aan een rooster, waarin de klok bepaald wanneer jij klaar bent met leren van een vak? We zijn bezig met het herprogrammeren en conditioneren van kinderen op deze manier. We houden systemen in stand die misschien vroeger een doel diende, maar nu niet meer. We leven in een andere tijd, met andere middelen en wetmatigheden.

De maatschappij is veranderd, sociologisch,economisch etc. Zelfs de natuurwetten zijn anders dan we dachten. De wereld is niet meer plat, hij is rond. We maken kinderen klaar voor een toekomst die nog onbekend is. We kunnen enkel het vermogen tot innovatie doorgeven, wetende dat elke dag een nieuwe is, gebaseerd op iets anders dan de dag van vandaag. De winst die dat oplevert is enorm. Die winst groeit exponentieel door.
Er komen uitvindingen waarvan we het bestaan nog niet konden vermoeden. Er worden oplossingen ontwikkeld voor problemen die generaties voor ons hebben nagelaten. Deze generatie kan wereldvrede brengen. Zij hebben het vermogen boven ons allemaal uit te stijgen en het onmogelijke, mogelijk te maken. Net zoals wij allemaal het vermogen hebben boven onszelf uit te stijgen. Om betekenis te hebben in de wereld. De wereld mooier te maken.