Nieuwekinderen.nl

Brengt vernieuwing in een veranderende samenleving

December 2010

Hoe kan het dat we iedere keer weer verbaasd zijn als er een zedenmisdrijf of kinderporno zaak aan het licht komt? We houden onze ogen collectief gesloten.

De feiten spreken voor zich. We weten allang dat 1 op de 4 vrouwen ooit te maken krijgt een of andere vorm van seksuele intimidatie. Wat minder mensen weten is dat het ook gaat om 1 op de 6 mannen. Het is ook geen verrassing dat kinderporno een hele grote business is.

Het is geen ver van ons bed show. Het is makkelijker om verontwaardigd te raken als het gaat om een vreemde. Maar de waarheid is dat misbruik vaak plaats vind achter de voordeur. In je eigen gezin, in je familie en gemeenschap. Dat willen we liever niet zien en we praten er zo min mogelijk over. Het is echt tijd dat zwijgen te doorbreken.
We houden elkaar als samenleving zo voor de gek. Door te zwijgen als er iets voorvalt in je eigen community. Het weg te moffelen en onder het tapijt te schuiven. Horen we niet vaak: “Dat zou hij nooit doen”
We geven onze kinderen het verkeerde voorbeeld. Wanneer we allemaal murw geslagen niet praten over wat de waarheid is, voeden we een generatie op die denkt dat de waarheid stil moet zijn. Er is niets dat belangrijker dan vrijheid.

We zien nu de gevolgen van een grote naïviteit. Het is een feit dat we er niet zomaar vanuit kunnen gaan dat ouders ook daadwerkelijk zorgen voor kinderen. Hen optimale ontwikkelingsmogelijkheden geven en een liefdevol warm nest zijn. We kunnen niet blind vertrouwen dat het wel goed zit met iedereen die met kinderen werkt.
Ik ben niet voor achterdocht of wantrouwen maar voor realisme. Het is een feit dat kinderen, vrouwen, mannen, jongens en meisjes dagelijks misbruikt worden. Wereldwijd. Misschien wel in jouw straat. Weet jij wat er zich in jouw huis en gemeenschap afspeelt? Weet je het echt?

Er is ook hoop. Want als we met zijn allen het licht aandoen verdwijnt het donker. Als de echte waarheid boven tafel komt kan er weer liefde zijn. Niet de mantel der liefde die alles bedekt. Maar de vrijheid van veiligheid, van zelfwaardering, zelfvertrouwen en respect.
Vanuit een groter perspectief is het een spel dat de mensheid speelt. Het spel van slachtoffer en dader. We leren allemaal lessen in de rollen die we hebben. We groeien. Maar het is helemaal niet nodig om onder dat mom het allemaal maar te laten.

We hebben verantwoordelijkheid. Iedereen. Om ervoor te zorgen dat hij/zij in veiligheid leeft, in overvloed en zo iets bijdraagt aan het geheel. Er is geen groter doel waarvoor we dit hoeven te doen, om een samenleving in stand te houden of samen te strijden. Het gaat er om dat we ons bewust worden dat we niet meer hoeven te strijden. Dat we enkel het licht aan hoeven te doen.
Dan kunnen we onze geschiedenis herschrijven, ons heden is anders en de toekomst veranderd. Alles zal in een ander licht staan.

Er zullen nog vele onthullingen volgen en waarschijnlijk zal het nieuws vol staan met schokkende gebeurtenissen. Er hoeft geen angst te zijn. Onze natuurlijke reactie is afschuw, het gevoel daders te willen stenigen. Nog heel veel verschijnt echter niet in het nieuws.

Er spelen zich drama’s af waar geen nieuwscamera bij is, waarbij collectieve verontwaardiging ontbreekt. Waar niet eens goede hulp word aangeboden, laat staan dat het hoofd van de GGD zich erover buigt. Daar komt echt geen persconferentie of vierhoek aan te pas, of zorgvuldigheid. Er worden vele kinderen aan hun lot overgelaten, ondanks dat mensen zich wel inzetten. De waarheid wordt de prullenbak ingegooid en het kind dat juist zo moedig is, wordt monddood gemaakt.

Tegen een systeem van repressie en onderdrukking valt bijna niet op te boksen. Gelukkig hoeft dat ook niet, we hoeven enkel het alternatief aan te bieden. Te laten zien wat wel werkt. Wie maken dat alternatief? Diezelfde kinderen die aan hun lot werden overgelaten, want zij weten: Dit nooit meer, voor niemand. Degene die monddood gemaakt werden zijn degene die de waarheid nu van de hoogste daken schreeuwen. Die laten zien: Kijk daar is de lichtknop, er staat met dikke letters waarheid op.
Zo transformeren we het virus dat macht heet in de liefde van verantwoordelijkheid.